Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...], utrzymaną w mocy decyzją dnia [...] Nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych pozbawił J.M. uprawnień kombatanckich.
W dniu [...] do organu orzekającego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania w sprawie podpisany przez J.M.
Decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 145 § 1 w związku z art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną.
Następnie do organu wpłynął wniosek J.M. z dnia [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła, za pośrednictwem organu orzekającego, H.M. – wdowa po zmarłym J.M. - domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i uwzględnienia wniosku jej męża.
W związku z podejrzeniem, że wnioski w sprawie o wznowienie postępowania nie zostały w rzeczywistości podpisane przez J.M., Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wystąpił do Urzędu Stanu Cywilnego w O. o nadesłanie aktu zgonu J.M. Z przedłożonego odpisu skróconego aktu zgonu J.M. wynika, że zmarł on w dniu [...].
W związku z powyższym decyzją z dnia [...] Nr [...], na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, organ orzekający stwierdził nieważność decyzji własnej z dnia [...] Nr [...] oraz decyzji poprzedzającej z dnia [...] Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych uznał, że wyżej wymienione decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, bez wniosku osoby uprawnionej, gdyż J.M. zmarł w dniu [...] i nie mógł być osobą, która składała po tej dacie wnioski w sprawie.
Pismem z dnia [...] organ orzekający zawiadomił Sąd, że w dniu [...] H.M. poinformowała organ o śmierci męża i jednocześnie wystąpiła o przyznanie uprawnień wdowy po kombatancie.
Natomiast w piśmie procesowym z dnia [...] skarżąca oświadczyła, że podtrzymuje skargę na decyzję z dnia [...].
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosuje środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 ww. ustawy oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu.
Natomiast w myśl z art. 161 § 1 pkt 3 p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Sąd administracyjny rozpoznając merytorycznie skargę musi przede wszystkim ustalić fakt istnienia przedmiotu zaskarżenia wskazanego w skardze. Stwierdzenie bowiem, że przedmiot zaskarżenia nie istnieje powoduje, że dalsze prowadzenie postępowania sądowego staje się bezprzedmiotowe.
Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] organ orzekający wydał decyzję stwierdzającą nieważność decyzji z dnia [...] Nr [...] zaskarżonej przez H.M. do sądu administracyjnego. Uznać zatem należy, że decyzja będąca przedmiotem skargi została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego.
W tej sytuacji dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe, zaś sąd nie był już zobligowany do badania kwestii legitymacji procesowej H.M. Na marginesie wskazać można, że jak wynika z informacji przedstawionych przez organ orzekający, wszczęte zostało postępowanie w sprawie wniosku H.M. o przyznanie uprawnień wdowy po kombatancie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.s.a., Sąd orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.