Uzasadnienie
Pełnomocnik J. O. pismem procesowym z dnia [...]r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję wydaną przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. z dnia [...] r. Nr [...], jednakże z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawy i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W tej sytuacji stosownie do postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi strony jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Stosownie do postanowień art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a zgodnie z art. 52 § 2 wyżej wymienionej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jak wynika z treści pisma pełnomocnika J. O. z dnia [...]r. wnosi on skargę na decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. z dnia [...]r. Nr [...].
Z podstawy prawnej wydanej decyzji oraz zawartego w niej pouczenia wynika, że jest to decyzja wydana przez organ pierwszej instancji, a zatem skarżący wnosząc skargę na nią nie wyczerpał środków zaskarżenia, gdyż jak wynika z zamieszczonego w decyzji pouczenia prawnego, w stosunku do tej decyzji służy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.-B.. Skarżący z tej prawnej możliwości nie skorzystał.
W świetle treści skargi skarżącego oraz ustaleń dokonanych przez sąd administracyjny skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) tj. skarżący wniósł skargę na decyzję w sytuacji, gdy nie wyczerpał środków zaskarżenia.
Wobec powyższego skargę należało odrzucić.