Uzasadnienie
W treści pisma procesowego z dnia 24 marca 2010 r. Z. N. wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Ponieważ żądanie powyższe nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 30 marca 2010 r. stronę wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.
Z. N. złożyła rzeczony formularz w dniu 16 kwietnia 2010 r. potwierdzając, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.
Równocześnie strona zadeklarowała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z pełnoletnim, [...] i schorowanym synem, zamieszkują w lokalu spółdzielczym o powierzchni [...] i nie posiadają żadnych przedmiotów wartościowych, zasobów pieniężnych ani nieruchomości.
Miesięczny dochód rodziny skarżącej zadeklarowany został w kwocie [...], stanowiącej sumę pobieranej przez nią [...] ([...]) oraz [...] jej syna ([...]). Wnioskująca dodała, iż wspomniana kwota nie wystarcza na zaspokojenie koniecznych potrzeb życiowych jej i syna, w tym na zakup wszystkich potrzebnych leków.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może być udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Na wstępie trzeba wyjaśnić, że przedmiotem skargi Z. N. jest postanowienie wydane w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego, które ze względu na jego cel i charakter należy zakwalifikować jako formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Tymczasem zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe należy podnieść, że wnioskodawczyni korzysta w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie jej wniosek w omawianym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej Z. N. doprowadziła do konkluzji, że przedstawiony wyżej wymóg został w sprawie zachowany. Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku. Przedłożone wraz z wnioskiem kopie decyzji [...] potwierdzają natomiast, iż dochód netto jej gospodarstwa domowego wynosi [...], co nie pozwala na poczynienie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. W tym miejscu trzeba zwrócić uwagę, że skarżąca jest osobą schorowaną a równocześnie opiekuje się [...] synem, zaś okoliczności tego rodzaju powodują zazwyczaj konieczność ponoszenia zwiększonych kosztów utrzymania związanych między innymi z leczeniem i pielęgnacją.
Zważywszy zaprezentowany wyżej stan rzeczy uznano, iż wnioskodawczyni wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że poniesienie pełnych kosztów związanych z niniejszym postępowaniem przekracza jej możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.