Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 stycznia 2013r. A.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia z dnia [...] nr [...] utrzymującej w mocy decyzji organu I instancji w sprawie rozłożenia na raty zobowiązania z tytułu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. poinformowało Sąd o śmierci skarżącej, która nastąpiła w dniu 3 lipca 2013r. Na potwierdzenie tego faktu organ nadesłał kserokopię skróconego aktu zgonu nr [...] sporządzonego przez Urząd Stanu Cywilnego w P. w dniu 23 lipca 2012r.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego chyba, że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W obrębie zakresu tego pojęcia znajdą się więc takie prawa i obowiązki, które odnoszą się do określonych interesów konkretnej osoby ze względu na jej indywidualną sytuację, a zatem te, które nie przechodzą na następców prawnych, gdyż są związane z określoną osobą.
Dodatkowo na podstawie art. 30 ust. 11 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.) w przypadku śmierci osoby, która pobrała nienależnie świadczenia rodzinne (do których ustawa zalicza także zasiłki pielęgnacyjne), należności te wygasają. Oznacza to między innymi, że należności te nie obciążają następców prawych.
Wobec tego, iż przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków zmarłej skarżącej (rozłożenie na raty zobowiązania pieniężnego z tytułu nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie wskazanego wcześniej przepisu postanowił umorzyć postępowanie.