Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia [...] r. M. W. wniósł o umorzenie należności powstałych z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Skarżący nie zgadzał się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną J.W. świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie od [...] r. do [...] r.
Następnie pismem procesowym z dnia [...]r. M. W. cofnął skargę. Skarżący podał, że zwrócił się do organu z prośbą o umorzenie zadłużenia w wysokości [...] zł. wraz z odsetkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z regulacją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a.
W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.