Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Pismem z dnia 25 listopada 2013 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 grudnia 2013 r. M.K. wezwana została do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie go na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca uzupełniła brak formalny.
Z treści nadesłanego wniosku wynika, że M.K. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku skarżąca zaznaczyła, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji życiowej i finansowej. Oświadczyła, że dnia [...] lutego 2012 r. doszczętnie spalił się jej dom mieszkalny wraz z całym wyposażeniem. Dom nie był ubezpieczony, dlatego wnioskodawczyni nie otrzymała żadnej kwoty tytułem odszkodowania. Ponadto M.K. poinformowała, że dnia [...] października 2012 r. zmarł jej małżonek.
Skarżąca podała, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada dwuizbowy dom o powierzchni 64 m2 oraz gospodarstwo rolne o powierzchni ogólnej 2, 4246 ha nieruchomości. M.K. zaznaczyła jednocześnie, że nie posiada żadnych oszczędności oraz wartościowych przedmiotów.
Jako swój dochód wnioskodawczyni wskazała emeryturę w wysokości 1332,93 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 200 zł. Na koniec skarżąca dodała, że gospodarstwo rolne ze względu na jej wiek oraz zły stan zdrowia nie jest w tym momencie przez nią uprawiane i nie przynosi żadnych zysków.
W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy, pismem z dnia 4 lutego 2014 r., M.K. wezwana została do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych dotyczących jej sytuacji materialnej zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez udokumentowanie wysokości ponoszonych przez nią kosztów utrzymania oraz uzyskiwanego dochodu.
W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo, w którym oświadczyła, że na odbudowę byli zmuszeni z mężem zaciągnąć pożyczkę w kwocie 80 tys. zł. W związku ze śmiercią małżonka całą kwotę zadłużenia jest zmuszona spłacać samodzielnie. Miesięczna rata spłaty wynosi 1200 zł. Jednocześnie wnioskodawczyni podała, że na leki wydaje ok. 200 zł miesięcznie, na wypełnienie butli gazowej, na której przygotowuje posiłki ok. 50 zł na trzy tygodnie, a na telefon 100 zł miesięcznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie zakres wniosku obejmował ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu sytuacja skarżącej wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącej jest ona osobą samotną, starszą i schorowaną. Po pożarze domu oraz śmierci małżonka jest zmuszona samodzielnie spłacą zadłużenie, które zaciągnięte zostało na odbudowę. Powyższe nie pozwala, zdaniem Sądu, na poczynienie oszczędności, które umożliwią opłacenie fachowego pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.