Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...], odmawiającą przyznania J. D. dodatku mieszkaniowego. Wyżej wymieniona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 7 października 2015 r. A zatem termin do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] r. upłynął bezskutecznie w dniu 6 listopada 2015 r.
Tymczasem w dniu 12 października 2015 r. wpłynął do siedziby tut. Sądu wniosek J. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. Starszy referendarz sądowy przyznał J.D. adwokata z urzędu. Natomiast Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J. Z..
Ostatecznie w dniu 25 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł skargę na powołaną na wstępie decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenia terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w dniu 29 grudnia 2015 r. został poinformowany o ustanowieniu go pełnomocnikiem w sprawie, natomiast w dniu 19 lutego 2016 r. na adres kancelarii została doręczona przez skarżącą decyzja z dnia [...] r. Poza tym stwierdził, że ocena akt sprawy prowadzi do wniosku, że termin do wniesienia skargi minął, a skarżąca jako osoba w podeszłym wieku z powodu złego stanu zdrowia, znajdując się w trudnej sytuacji życiowej nie miała możliwości wyręczenia się inną osobą w dokonaniu czynności wniesienia skargi do sądu lub wniosku o przywrócenie terminu. Według pełnomocnika siedmiodniowy termin do złożenia powyższego wniosku został zachowany, a okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku są oczywiście uzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast z art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.).
Poza tym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 P.p.s.a. A zatem pismo takie wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. doręczono skarżącej w dniu 7 października 2015 r. Poza tym skarżąca w terminie otwartym do zaskarżenia tej decyzji złożyła do tut. Sądu wniosek o przyznanie adwokata z urzędu celem sporządzenia skargi. Następnie postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Gl 21/15, uwzględniono wniosek skarżącej. Natomiast Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła do prowadzenia sprawy adwokata J.Z. powiadamiając pełnomocnika o tym fakcie w dniu 29 grudnia 2015 r. Pełnomocnik zapoznał się z materiałami sprawy w dniu 19 lutego 2016 r., która to czynność otwierała realną możliwość sporządzenia skargi.
Ponadto wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą pełnomocnik złożył w dniu 25 lutego 2016 r. Jednocześnie uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Reasumując, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.