Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną przez Zastępcę Dyrektora MOPS w D. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie: 1. uznania należności z tytułu otrzymanych przez R.C. świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2012 r. do 30 września 2013 r. w wysokości 3600 zł przysługujących na osobę uprawnioną za należności podlegające zwrotowi, 2. zobowiązania do zwrotu kwoty ustalonej w pkt 1 oraz ustawowych odsetek naliczanych od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego do dnia spłaty. Rozstrzygnięcie to zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 13 stycznia 2014 r., co wynika z dowodu doręczenia przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc 12 lutego 2014 r. (środa). Tymczasem skarga została nadana w placówce pocztowej przez skarżącą dnia 14 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Datą natomiast prawidłowego złożenia skargi jest data jej nadania lub złożenia we właściwym organie.
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z takim zastrzeżeniem, że zgodnie z art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca z takim wnioskiem nie wystąpił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.