Uzasadnienie
W treści pisma procesowego datowanego na 11 października 2016 r. M. G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu podnosząc, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z bezrobotną żoną i obciąża ich zadłużenie wobec Spółdzielni Mieszkaniowej. Wraz z tym pismem skarżący nadesłał zaświadczenie potwierdzające, iż jego małżonka od października 2015 r. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, kopię decyzji ZUS ustalającej wysokość jego renty, w kwocie netto (do wypłaty) 1.432,40 zł, orzeczenie o zaliczeniu go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, a także dokumenty obrazujące ponoszone przezeń koszty z tytułu czynszu, opłat za energię elektryczną i w ramach zakupu leków oraz potwierdzające rozmiar jego zaległości płatniczych, w wysokości 5.945,31 zł.
Następnie, w dniu 21 listopada 2016 r. M. G. nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdził zakres swojego żądania i podniósł zasadniczo te same okoliczności, na które powołał się w powyższym piśmie procesowym.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi M.G. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie opłaty za pobyt w pieczy zastępczej, a zatem obejmuje problematykę należącą do zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zgodne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 października 2016 r. - karta nr 47 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie pełnomocnika należy wskazać, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie przedłożone przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają, że jest osobą niepełnosprawną, zaś jedynym źródłem dochodu dla niego oraz jego bezrobotnej żony jest renta w kwocie netto (do wypłaty) 1.432,40 zł. Zważywszy przy tym obciążające go koszty utrzymania, w tym fakt, iż ma znaczne zaległości płatnicze, stwierdzić przyjdzie, że nie jest w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w koniecznych potrzebach.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.