Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Gl 250/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
sędzia NSA Tadeusz Michalik przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 22 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przydziału lokalu użytkowego postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] orzekło odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Zarządu Miejskiego Miasta K. – Wydział Kwaterunkowy Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przydziału lokalu użytkowego w K. przy ul. [...].

Decyzja ta zawiera nieprawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zamiast właściwego pouczenia o prawie wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K.S. zaskarżyła wspomnianą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednie przepisy dotyczące odwołań od decyzji.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a w myśl § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Zatem dopiero w przypadku wyczerpania powyższego trybu odwoławczego skarżącej przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego na ewentualnie wydaną w tym trybie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Wprawdzie, stosownie do art. 112 k.p.a., błędne pouczenie co do prawa wniesienia odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia, jednakże nie można w ten sposób ani przyznawać stronie uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania administracyjnego, ani też usankcjonować nieistniejących zasad zaskarżania, wskazanych przez organ. O dopuszczalności i trybie wnoszenia środków zaskarżenia nie decydują bowiem organy administracji, lecz przepisy prawa, które organy winny prawidłowo stosować.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponieważ, jak wyżej wykazano strona skarżąca zaskarżyła do Sądu decyzję organu wydaną w I instancji od której przysługiwał środek odwoławczy w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.