Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt. IV SA/Gl 253/15, oddalił skargę M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Skarżący w piśmie z dnia 9 listopada 2015 r. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w powyższym wyroku poprzez dodanie w opisie przedmiotu sprawy, po słowach "stwierdzenie nieważności decyzji" wyrażenia "w sprawie o zasiłek celowy w ramach programu wieloletniego – Pomoc państwa w zakresie dożywiania".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwaną dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o sprostowanie wyroku poprzez zmianę opisu przedmiotu sprawy. Odnosząc się do tego żądania należy wskazać, że przedmiot zaskarżenia został określony w momencie rejestrowania sprawy, zgodnie z treścią załącznika nr 1 do obowiązującego wówczas zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego nr 11 z dnia 27 listopada 2004 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych. Biorąc pod uwagę brzmienie art. 156 § 1 P.p.s.a. zezwalającego sądowi z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego. W sytuacji gdy przedmiot zaskarżenia został określony na podstawie i zgodnie z treścią wyżej cytowanego Zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie mogło dojść do błędnego, nieprecyzyjnego lub niejasnego jego określenia. Ponadto wobec tego, że w treści wyroku nie wystąpiły również niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, Sąd nie znalazł również podstaw do jego sprostowania.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.