Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 marca 2008 r. oddalił skargę J. R. na decyzję Ś. Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy Straży Pożarnej.
Zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] roku nr [...] Ś. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 9 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 września 2001 roku w sprawie świadectw służby i opinii o służbie strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. nr 114, poz. 1228), wykonując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 9 maja 2001 roku sygn. akt II SA/Ka 1220/00, po rozpoznaniu odwołania J. R. od opinii o służbie z dnia [...] roku wydanej przez Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G., opinię tą postanowił w części zmienić i uzupełnić.
Odpis wyroku z dnia 17 marca 2008 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu [...] r.
W swym piśmie z dnia [...] r. skarżący wniósł o wykładnię wyżej wskazanego wyroku.
W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że sentencja wyroku budzi wątpliwości w związku z art. 32 ust. 2 pkt 8 dekretu z dnia 27 grudnia1974 r. o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa (Dz.U. 50 z 1974 r.), w związku z art. 48 tego dekretu. Jednocześnie skarżący zarzucił wyrokowi niejasność, nieprecyzyjność oraz określił ten wyrok jako budzący wątpliwości.
W kolejnym piśmie z dnia [...] r. J. R. wniósł natomiast o wykładnię uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r w sprawie sygn. akt IV SA/Gl 262/07, w szczególności przez:
- 1. Wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia sprawy, mającej związek z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym, w tym przez dokonanie wykładni przepisu art. 19 Wytycznych nr 9 Komendanta Głównego Straży Pożarnych z dnia 15 grudnia 1976 r. w sprawie niektórych zasad dotyczących mianowania, przenoszenia i zwalniania ze służby funkcjonariuszy pożarnictwa (Dziennik Zarządzeń i Rozkazów KGSP z 1977 r. nr 1 poz. 6);
- 2. Dokonanie wykładni następujących pojęć:
- - "termin zakończenia służby",
- - "moc wiążąca wyroków sądowych",
- - "marginalne zagadnienie",
- - "luźny związek",
- - "małe znaczenie tej kwestii dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji";
- 3. Wyjaśnienie, czy w skardze z dnia [...] r. jest mowa o karze dyscyplinarnej, czy też " o fakcie bezprawnego nałożenia na mnie w [...] r. niezatartej do dnia dzisiejszego kary dyscyplinarnej, przeniesienia mnie na niższe stanowisko służbowe z jednoczesnym obniżeniem stawki uposażenia zasadniczego aż o [...] grupy";
- 4. Wyjaśnienie czy, a jeżeli tak to, w których z dotychczas wydanych wyroków sądów administracyjnych rozstrzygnięto następujące kwestie:
- - posiadanych przez skarżącego kwalifikacji zawodowych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy (zaświadczenie Departamentu Kadr i szkolenia Ministerstwa Hutnictwa z dnia [...] r. o ukończeniu kursu BHP [...] stopnia),
- - rozwiązania przez Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dniem [...] r. łączącego strony stosunku służbowego, z uwzględnieniem okoliczności, że skarżący posiadał status dekretowego funkcjonariusza pożarnictwa,
- - przyczyn zwolnienia skarżącego z dniem [...] r. ze służby w KRPSP w G., w szczególności z uwzględnieniem stopnia niezdolności skarżącego do służby,
- - okresów służby na poszczególnych stanowiskach w KRSP i KRPSP w G.oraz w terenowych jednostkach ochrony przeciwpożarowej z wyszczególnieniem rzeczywistych okresów pełnienia służby na tych stanowiskach,
- - wypłaty przez KRPSP w G. nagrody jubileuszowej z tytułu [...] lat służby i pracy,
- - okresów pracy i służby zaliczonych dla ustalenia tzw. wysługi lat,
- - okresów służby zaliczonych na podstawie art. 129 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej do służby w Komendzie Rejonowej Państwowej Straży Pożarnej w G.,
- - przyznanych skarżącemu: grup uposażenia zasadniczego, wysokości dodatku służbowego, wysokości dodatku za lata służby na poszczególnych stanowiskach służbowych w KRSP i KRPSP w G.
- 5. Wyjaśnienia:
- - w oparciu o jakie dowody Sąd ustalił, że organ odwoławczy nie dysponował podczas wydawania zaskarżonej opinii, zaświadczeniem Departamentu Kadr i szkolenia Ministerstwa Hutnictwa z dnia [...] r. o ukończeniu kursu BHP [...] stopnia,
- - dlaczego orzekający w sprawie Sąd pominął rozstrzygając sprawę skargi przepisy prawa materialnego, określone precyzyjnie przez skarżącego w jego skardze z dnia [...] r.,
- - przyczyny braku wskazania w uzasadnieniu faktów, które Sąd uznał za udowodnione, dowodów na których oparł swe rozstrzygnięcie oraz przyczyn, dla których odmówił innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej, a także przyczyn, które legły u podstaw nie przeprowadzenia wnioskowanych przez skarżącego dowodów i nie uznania zasadności jego argumentacji dotyczącej tej materii,
- - w jakim zakresie ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w uzasadnieniach orzeczeń innych sądów administracyjnych i sądów powszechnych wykazują bezwzględną moc wiążącą z przedmiotową sprawą,
- - czy wszystkie orzeczenia innych sądów administracyjnych i sądów powszechnych, dotyczące służby skarżącego miały moc wiążącą dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, czy też tylko dowolnie wybrane przez Sąd i powołane w uzasadnieniu wyroku,
- 6. Wskazania przepisów prawa upoważniających sąd administracyjny rozpoznający sprawę do wydania wyroku z:
- - pominięciem postępowania dowodowego,
- - zaniechaniem rozważań dotyczących oceny zgłoszonych i zawnioskowanych dowodów, w sytuacji gdy mogło to mieć wpływ na treść wydanego wyroku,
- - zaniechaniem wszechstronnej analizy istotnych i dostępnych dowodów,
- - pominięciem całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy przed sądem.
- 7. Wyjaśnienia, czy użyte w treści uzasadnienia wyroku z dnia 17 marca 2008 r. sformułowanie "ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania", zawarte w uzasadnieniach wcześniej zapadłych w sprawie wyroków sądów administracyjnych, jest tożsame z określeniem tych ustaleń, jako cechujących się powagą rzeczy osądzonej.
- 8. Wyjaśnienia zgodności z prawem i zasadności wcześniej wydanych, a rozstrzygających sprawę decyzji administracyjnych, które zostały wydane z:
- - naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów prawa procesowego mającymi wpływ na wynik sprawy, przy czym naruszenie prawa procesowego polegało na: nie wyjaśnieniu wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wadliwości przeprowadzonego przez organ administracji postępowania dowodowego, a także brakach w uzasadnieniu wydanych przez organ decyzji.
Nadto skarżący wskazał, że treść uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r. jest niejasna, nieprecyzyjna co uniemożliwia jednoznaczne jego rozumienie i budzi wątpliwości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zawarty w dwóch omówionych wyżej pismach skarżącego wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie a z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) wykładni dokonuje się, jeżeli zachodzą wątpliwości co do treści wyroku. Zarówno w doktrynie jaki i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, zbiór LEX nr 75553).
Tymczasem w tych trzech aspektach przedmiotowy wyrok nie nasuwa żadnych wątpliwości. Oddala on skargę wniesioną od decyzji orzekającej w przedmiocie opinii o służbie. Rozstrzygnięcie Sądu jest więc jednoznaczne. Charakter przedmiotu sprawy powoduje, że nie wchodzi w grę wykonalność zarówno wyroku, jak i zaskarżonej decyzji, które nie poddają się trybowi egzekucyjnemu. Wyrok rozstrzyga jedynie o decyzji w przedmiocie opinii o służbie, w tym zakresie, w przypadku uprawomocnienia się, kształtować będzie stan rzeczy osądzonej. Również zatem pod tym względem na tle owego wyroku nie występuje jakakolwiek niejasność.
Natomiast żądania skarżącego wykraczają poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku. W pierwszym piśmie domaga się on wyjaśnienia sentencji wyroku w związku z przepisami dekretu o służbie funkcjonariuszy pożarnictwa, co zupełnie jest niezrozumiałe, zwłaszcza, że przepisy tego dekretu nie stanowiły podstawy prawnej wyroku. Podobnie rzecz się ma odnośnie wskazanych w punkcie 1 drugiego pisma wytycznych Komendanta Głównego Straży Pożarnych. Poza wskazane wcześniej trzy aspekty możliwej wykładni wykraczają też żądania wyjaśnienia poszczególnych sformułowań użytych w treści uzasadnienia wyroku. Żądania te zmierzają w istocie do uzupełnienia tego uzasadnienia przez rozbudowanie jego wywodów, czego nie obejmuje instytucja wykładni wyroku. Podane przez skarżącego sformułowania nie wywodzą się przy tym zasadniczo z jakiejś skomplikowanej terminologii prawniczej i mogą być przez stronę zinterpretowane przy wykorzystaniu zwykłej wykładni językowej, z pomocą np. słownika języka polskiego.
Sąd nie może tez wyjaśnić treści samej skargi, o co skarżący wnioskuje w punkcie 7 drugiego pisma. Poza sferą wykładni należy umieścić żądanie z punktu 8 tego pisma, gdyż w jej ramach nie można oceniać rozstrzygnięć zawartych w innych wyrokach, które zresztą nie zostały przez skarżącego bliżej wskazane. Nie jest również możliwe wyjaśnienie podstawy faktycznej wyroku (punkt 9 pisma), ani też uzasadnienie niezastosowania czy też niepowołania w wyroku przepisów prawa materialnego przytoczonych w skardze (punkt 10).
Z kolei zarzuty sugerujące wadliwość postępowania sądowego i administracyjnego (punkty 11,14 i 16) mogły być przedmiotem skargi kasacyjnej, a nie wniosku o wykładnię wyroku. Żądania z punktów 12 i 13 nie mogły być rozważone już z racji ich ogólnikowości. Wreszcie żądanie z punktu 15 omawianego ostatnio pisma nie odnosi się bezpośrednio do przedmiotowego wyroku, w związku z tym nie może być kwalifikowane jako wątpliwość co do jego treści.
W tym stanie rzeczy, skoro nie wystąpiły przesłanki do dokonania wykładni wyroku, na podstawie art. 158 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.