Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego.
Postanowieniem Sądu z dnia 23 października 2007 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego. Pismem z dnia [...]r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła jako pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego L.M.
Pismami z dnia [...]r. pełnomocnik z urzędu sporządziła skargę kasacyjną od powyższego wyroku i złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem Sądu z dnia 10 stycznia 2008 r. przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
W skardze kasacyjnej zawarto również wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Kolejnym pismem procesowym z dnia [...]r. pełnomocnik wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, jednocześnie oświadczając, że wynagrodzenie nie zostało zapłacone przez skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 lutego 2009 r., sygn. akt I OSK 477/08 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania. Rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu zostało przekazane Sądowi I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawę prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej przewidzianej za postępowanie przed sądem pierwszej instancji. Z kolei według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w innej sprawie niż wymienione w pkt 1 lit. a – b powyższego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł.
Odnosząc się bezpośrednio wniosku złożonego przez pełnomocnika skarżącego należy zważyć, iż pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną, przy czym nie prowadził on sprawy w pierwszej instancji. Zatem stawka minimalna za czynności dokonane przez niego w postępowaniu kasacyjnym wynosi [...] % kwoty [...]zł - tj. [...]zł oraz [...]zł tytułem podatku od towarów i usług, co łącznie daje kwotę [...]zł.
W tym stanie rzeczy należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu zgodnie z poczynionymi wyżej wyliczeniami.