Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 lutego 2016 r. H. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] orzekającą o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 7.848,60 zł.
Skarżąca w piśmie z dnia 30 marca 2016 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyła, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej i materialnej, bo jest osobą bezrobotną w wieku 59 lat. Jedyne źródło utrzymania rodziny stanowi emerytura pobierana przez męża skarżącej, który zachorował na nowotwór złośliwy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu albo czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, że postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę, kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. Sygn. akt GZ 138/04).
W ocenie Sądu okoliczności podniesione przez skarżącą oraz analiza całości akt sprawy wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej i jej rodziny. Skarżąca jest osobą bezrobotną i zamieszkuje z mężem, który zachorował na nowotwór złośliwy. Leczenie męża skarżącej wymaga zaangażowania znacznych środków finansowych.
Wobec powyższego Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, zobowiązującej do zwrotu płatności w wysokości 7.848,60 zł może skutkować znacznymi trudnościami w zaspokojeniu bieżących, podstawowych potrzeb egzystencjonalnych skarżącej i jej rodziny oraz trudnościami w pokryciu kosztów leczenia męża skarżącej.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.