Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia z dnia 21 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.K. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie spraw studentów. Wyrok wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony do rąk dorosłego domownika w dniu 23 grudnia 2013 r., co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 64).
Pismem nadanym w placówce pocztowej tego samego dnia skarżący wniósł na powyższe orzeczenie skargę kasacyjną, którą osobiście sporządził oraz podpisał. Wraz ze skargą złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. Sad odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej może zostać sporządzona przez rzecznika patentowego. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi więc jedną z przesłanek jej dopuszczalności. Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście jest zatem skargą wadliwą, która to wadliwość nie może zostać usunięta poprzez wezwanie do uzupełnienia braków skargi.
Skoro skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 listopada 2013 r. została sporządzona przez skarżącego osobiście, to po myśli przytoczonych wyżej przepisów należało uznać ją za niedopuszczalną.
Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego, stosownie do powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.