Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 12 kwietnia 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 265/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia NSA Adam Mikusiński przewodniczący, sprawozdawca
NSA Zofia Borowicz NSA
Tadeusz Michalik
sekretarz sądowy Agnieszka Wita protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006 roku
Sprawa
sprawy ze skargi D. U. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy policji-świadczenia pieniężnego za okres pozostawania poza służbą oddala skargę

Uzasadnienie

Rozkazem personalnym z dnia [...] roku Nr [...] Komendant Powiatowy Policji w C. na podstawie art. 42 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz. U. z 2002 roku, Nr 7, poz. 58 ze zm.) przyznał D. U. świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem tj. w [...] grupie uposażenia zasadniczego z mnożnikiem [...] kwoty bazowej dla żołnierzy i funkcjonariuszy z uposażeniem zasadniczym w kwocie [...] złotych, z dodatkiem służbowym przyznanym na czas nieokreślony w kwocie [...] złotych miesięcznie za okres 6 miesięcy.

W uzasadnieniu organ orzekający wskazał, iż rozkazem z dnia [...] roku Nr [...] D. U. został przywrócony do służby w Policji na równorzędne stanowisko, jakie zajmował przed zwolnieniem. Poza służbą pozostawał od dnia zwolnienia tj. od [...] 2001 roku. W dalszej części przytoczył treść art. 42 ust. 5 powołanej ustawy, zgodnie z którym policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Organ ten wskazał tym samym, iż ubiegającemu się o świadczenie nie przysługuje świadczenie pieniężne za cały okres pozostawania poza służbą, lecz jedynie za 6 miesięcy. Okres ten jest traktowany jako równorzędny ze służbą w Policji. Nie następuje jednak ponowne nawiązanie stosunku służbowego, tym samym przepis ten uprawnia policjanta do uzyskania świadczenia pieniężnego, a nie uposażenia wynikającego ze stosunku służbowego.

W odwołaniu D. U. wniósł o przyznanie i wypłacenie świadczeń pieniężnych za pełny okres pozostawania poza służbą tj. od dnia [...] 2001 roku do [...] 2004 roku oraz zaliczenie tegoż okresu do lat pracy w Policji. Wskazał, iż na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2004 roku wydanego w sprawie sygn. akt 4 II S.A./Ka 97/02, [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] roku, umorzył postępowanie dyscyplinarne wobec jego osoby, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] roku uchylił rozkaz personalny Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w C. z dnia [...] roku zwalniającego go ze służby oraz utrzymującą go w mocy decyzję nr [...]. Konsekwencją tego stał się rozkaz personalny z dnia [...] roku przywracający go do służby na równorzędne stanowisko z dnia zwolnienia, tj. [...] roku. Przyznanie zatem w tych okolicznościach świadczenia za okres 6 miesięcy i zaliczenie tego okresu do wysługi lat, odwołujący uznał za krzywdzące.

[...] Komendant Wojewódzki Policji w K. decyzją z dnia [...] roku Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy po podaniu okoliczności stanu faktycznego, powołał art. 42 ust. 4 cytowanej już ustawy, zgodnie z którym prawo do uposażenia powstaje z dniem podjęcia służby, chyba że po zgłoszeniu do służby zaistniały okoliczności usprawiedliwiające nie podjęcie tej służby. Długość okresu za jaki przyznano stronie świadczenie pieniężne wynika z brzmienia art. 42 ust.

5. Brak jest zatem podstaw prawnych do wypłaty świadczenia pieniężnego za cały okres pozostawania poza służbą, gdyż jego ramy wnikają z przepisu ustawy i nie są zależne od uznania organu. W tym stanie prawnym brak jest podstaw do żądania jakichkolwiek świadczeń wynikających ze stosunku służbowego za wymieniony okres.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. U. domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji i zaliczenie całego okresu pozostawania poza służbą tj. od dnia [...] 2001 roku do [...] 2004 roku do "wysługi" pracy w Policji i wypłatę świadczeń pieniężnych za tenże okres. Skarżący wskazał, iż przyznanie świadczeń pieniężnych wybiórczo za okres 6-ciu miesięcy jest dla niego krzywdzące.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Po podaniu szczegółowych okoliczności stanu faktycznego, organ ten przywołał przepisy prawa materialnego tj. art. 42 ust. 5 i 6. Wskazał, iż regulacja zawarta w tych przepisach, nie pozwala na wypłatę świadczenia pieniężnego za cały okres pozostawania poza służbą. Zakres uznania administracyjnego organu co do długości okresu za jaki przyznaje się świadczenie pieniężne jest wyraźnie wyznaczony przez przepis prawa i organ orzekający nie może tego okresu wydłużać. Organ odwoławczy podał także, iż uchylenie decyzji w trybie wznowienia postępowania i umorzenia postępowania wywiera skutek prawny ex nunc to znaczy od chwili ogłoszenia lub doręczenia decyzji stronie. Stosunek służbowy skarżącego ustał z dniem [...] 2001 roku i został reaktywowany z dniem [...] 2004 roku z chwilą zgłoszenia gotowości do służby. Skoro w okresie od prawomocnej decyzji o zwolnieniu ze służby na podstawie orzeczenia dyscyplinarnego do czasu uchylenia tej decyzji stosunek służbowy strony nie istniał, to brak jest podstaw do żądania jakichkolwiek świadczeń wynikających ze stosunku służbowego za wymieniony okres.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która przeprowadzana jest pod względem zgodności z prawem. Dokonując zatem oceny zaskarżonej decyzji co do jej zgodności z prawem zarówno materialnym, jak i procesowym Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wniosek skarżącego po wznowieniu postępowania Komendant Wojewódzki Policji w K. decyzją z dnia [...] roku uchylił rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w C. z dnia [...] roku o zwolnieniu D. U. ze służby oraz decyzję własną z dnia [...] roku utrzymującą go w mocy oraz umorzył postępowanie w przedmiocie zwolnienia za służby.

Uchylenie decyzji w trybie wznowienia postępowania i umorzenie postępowania wywiera skutek prawny ex nunc, to znaczy od chwili ogłoszenia lub doręczenia decyzji. W sprawie zwolnienia policjanta ze służby oznacza to, stosownie do treści art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (Dz. U. z 2002 roku, nr 7, poz. 58), że policjantowi, po uchyleniu decyzji o zwolnieniu przysługuje prawo powrotu do służby na takie samo lub równorzędne stanowisko służbowe (art. 42 ust. 1 ustawy o Policji).

Zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, prawo do uposażenia powstaje z dniem podjęcia służby, chyba że po zgłoszeniu do służby zaistniały okoliczności usprawiedliwiające niepodjęcie tej służby. Policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc (ust. 5). Wykładnia tego przepisu pozwala uznać, że ma on zastosowanie do tych policjantów, którzy pozostawali poza służbą, a następnie w sposób prawem przewidziany zostali przywróceni do służby. Przepis ten z jednej strony zawiera element uznania administracyjnego, sprowadzający się do wskazania okresu za który przysługuje świadczenie pieniężne, jednocześnie jest bezwzględnie obowiązujący, ponieważ wprowadza ograniczenie tego uznania, którego organowi stosującemu go nie wolno przekroczyć. Tym ograniczeniem jest minimalny i maksymalny okres przysługującego policjantowi świadczenia pieniężnego z powodu pozostawania poza służbą.

Rozmiar należnego skarżącemu świadczenia określony zatem został przepisami prawa w granicach od 1 do 6 miesięcy. Rzeczone świadczenie przyznane zostało przez organy decyzyjne w maksymalnym rozmiarze. W tym stanie rzeczy brak jest podstawy do orzeczenia na rzecz skarżącego świadczenia pieniężnego w wyższym zakresie i zaliczenia policjantowi do stażu służby okresu, gdy jego stosunek służbowy był rozwiązany decyzją ostateczną.

Skutkiem uchylenia decyzji w sprawie o zwolnienie ze służby jest "reaktywowanie" stosunku służbowego. Skoro zatem w okresie od prawomocnej decyzji o zwolnieniu skarżącego ze służby na podstawie orzeczenia dyscyplinarnego do czasu uchylenia tej decyzji stosunek służbowy skarżącego nie istniał, to brak było podstaw prawnych do żądania jakichkolwiek świadczeń, wynikających ze stosunku służbowego za wymieniony okres.

Z tych też względów skarga, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270), podlega oddaleniu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.