Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 stycznia 2015r. M.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na Prezydenta Miasta B. w sprawie przydziału lokalu socjalnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 16 marca 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 57 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) poprzez precyzyjne wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, ewentualnie jakiej bezczynności lub przewlekłości postępowania dotyczy skarga.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 marca 2015 r. Do dnia wydania niniejszego skarżący nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 P.p.s.a. Ponadto stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a.
M.J. w skardze z dnia 26 stycznia 2015 r. nie wskazał, co stanowi przedmiot skargi. W związku z tym zarządzeniem z dnia 16 marca 2015 r. został wezwany do uzupełnienia tego braku. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, brak formalny skargi nie został uzupełniony w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 3 kwietnia 2015 r.
Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.