Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie decyzji skarżący wskazał, iż nie zna możliwości technologicznych umożliwiających zapewnienie środków technicznych i organizacyjnych eliminujących konieczność ręcznego zaprowadzania wstęgi podczas ruchu ciągu technologicznego do produkcji papieru wymagającego od pracowników bezpośredniego dostępu do stref niebezpiecznych urządzenia.
Skarżący wskazał, iż dla przeprowadzenia przedmiotowych zmian koniecznym będzie zatrzymanie maszyny, co narazi go na bardzo wysokie straty finansowe związane z zawartymi kontraktami. W przypadku gdyby zmiany trwały przez dłuższy okres czasu to straty mogą urosnąć do rozmiarów doprowadzających do utraty finansowej firmy oraz zwolnień pracowników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W tym miejscu zaznaczyć należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zarówno w całości, jak i w części stanowi odstępstwo od wyrażonej w art. 61 § 1 p.ps.a. zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje jej wykonania. Sąd może jednak na wniosek stron postępowania sądowoadministracyjnego wydać postanowienie w tej kwestii, zwłaszcza, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przesłanki mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie.
Na tle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego - które zachowało aktualność w obecnym stanie prawnym - ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] r. dostatecznie uprawdopodobnił istnienie przyczyn uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi. W szczególności nie można odeprzeć twierdzeń, że wykonanie zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia [...] r. nr [...], która zobowiązuje skarżącego do przeprowadzenia stosownej modernizacji linii technologicznej do produkcji papieru może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków oraz wyrządzenia skarżącemu niepowetowanych szkód. Zdaniem Sądu, przy uwzględnieniu specyfiki prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, wstrzymanie produkcji może doprowadzić do niewykonania wcześniej zawartych umów, co pociągnie za sobą straty finansowe związane z nieprawidłowym wykonaniem już powstałych zobowiązań.
Należy mieć na uwadze, iż skarżący prowadzi działalność gospodarczą oraz zatrudnia ponad sto osób. W związku z tym musi regulować zarówno bieżące koszty ich zatrudnienia, jak i inne obciążenia finansowe. Powstanie ewentualnych strat finansowych może doprowadzić do utraty płynności finansowej oraz redukcji zatrudnienia.
Mając to na uwadze Sąd uwzględnił wniosek i orzekł jak w sentencji, stosownie do treści art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a.