Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżący M. M. zwrócił się do Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w J. o wydanie kserokopii jego pracy maturalnej z języka polskiego.
Dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w J. w piśmie z dnia [...] r. Nr [...], powołując się na przepis § 101 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 199, poz. 2046), odmówił skarżącemu sporządzenia i wydania kserokopii pracy maturalnej.
W dniu [...] r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając, że przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004r. nie dają mu prawa do posiadania kopii pracy maturalnej oraz ustalenia faktycznego wyniku pracy maturalnej. Nadto skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie i podniósł, że zarzut naruszenia przez Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w J. art. 32 ust. 3 Konstytucji RP nie może stanowić podstawy do żądania zmiany decyzji. Oceniona praca maturalna z języka polskiego nie stanowi bowiem dokumentu urzędowego w rozumieniu ww. przepisu Konstytucji. Za chybiony uznał również organ zarzut o niezgodności przepisu § 101 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych z art. 32 ust. 3 Konstytucji RP.
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.
Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Rozważyć zatem należało czy skarga wniesiona przez M. M. mieści się w którejkolwiek z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca.
W ocenie Sądu zaskarżone pismo Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w J. z dnia [...] r. nie jest decyzją administracyjną. Nie jest to bowiem władczy i jednostronny przejaw woli organu administracji publicznej, który wywiera skutki prawne w sferze stosunku materialnoprawnego, tzn. powoduje powstanie, zmianę lub wygaśnięcie stosunku administracyjnoprawnego, co z punktu widzenia skarżącego znalazłoby wyraz w przyznaniu mu uprawnień lub nałożeniu obowiązków bądź też stwierdzeniu istnienia określonego uprawnienia lub obowiązku. Z faktu, że skarżący otrzymałby kserokopię swojej pracy maturalnej z języka polskiego, nie wynikałyby dla niego żadne prawa ani obowiązki. Nie byłby m.in. uprawniony do kwestionowania wyników części pisemnej egzaminu maturalnego. Zgodnie bowiem z § 95 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 199, poz. 2046 ze zm.) wynik części pisemnej egzaminu maturalnego ustalony przez komisję okręgową jest ostateczny. Oznacza to, że w zakresie przeprowadzania egzaminu maturalnego nie toczy się postępowanie administracyjne i nie ma możliwości uruchomienia trybu odwoławczego.
Z tych samych względów nie można uznać by odmowa udostępnienia kserokopii pracy maturalnej miała charakter czynności materialno-technicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Nie wynikają z niej bowiem dla skarżącego żadne uprawnienia ani obowiązki z mocy przepisów prawa.
Nie ulega również wątpliwości, że ww. pismo nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, bądź rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani też żadnym z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5-7 P.p.s.a.
Uznać zatem należało, że skarga M. M. nie mieści się w żadnej kategorii spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego i na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzeczono o jej odrzuceniu.
Na marginesie wskazać jedynie można, że jeżeli skarżący kwestionuje odmowę wydania mu kserokopii pracy maturalnej z języka polskiego, to może wystąpić w tej sprawie do organu wyższego stopnia nad Dyrektorem Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej w J. wykorzystując tryb skargowy określony w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.