Uzasadnienie
Uz a s a d n i e n i e n i e
W dniu [...] r. B. B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] r. o odmowie przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o umorzenie postępowania sądowego wobec uwzględnienia w całości skargi.
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu [...] r. Kolegium, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku ze skargą B. B. z dnia [...] r., wydało decyzję Nr [...] którą orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. Nr [...], uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji oraz przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzja ta została doręczona skarżącej [...] r. Jak ustalono w bazie tut. Sądu na powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] r. nie wpłynęła skarga B. B..
Pismem z dnia [...] r. Sąd zwrócił się do skarżącej o złożenie oświadczenia czy skarżąca podtrzymuje skargę, czy ją cofa. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżąca podtrzymała skargę wyjaśniając, że decyzja Kolegium z dnia [...] r. odnosi się do części skargi, tj. prawa do zasiłku rodzinnego i "zasiłku z tytułu rodziny wielodzietnej" natomiast nie odnosi się do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dzieci. Ponadto wskazała, że organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] r. Nr [...] odmówił przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dzieci.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w skrócie P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadminstracyjnego ma miejsce wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z akt administracyjnych wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. w związku ze skargą B. B., uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] r. Nr [...] oraz decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzja ta została doręczona skarżącej [...] r. i nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Oznacza to, że zaskarżona decyzja z dnia [...] r. utraciła byt prawny na skutek jej uchylenia. W tej sytuacji, skoro decyzja, przeciwko której skarga była skierowana, została wyeliminowana z obrotu prawnego, postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, to zaś skutkuje koniecznością umorzenia postępowania sądowego.
Odnosząc się do twierdzeń skarżącej, iż decyzja Kolegium z dnia [...] r. nie uwzględnia w całości skargi należy stwierdzić, że skarżąca miała prawo do zaskarżenia tej decyzji do Sądu, o czym została prawidłowo pouczona przez organ. Natomiast skarżącej w związku z ponownym rozstrzygnięciem w sprawie przysługiwały środki odwoławcze.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.