Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] B. T. wystąpiła do Burmistrza Miasta P. o zwrot kosztów dowozu jej syna W. uczęszczającego do
II klasy dla dzieci z [...] w normie intelektualnej Szkoły Podstawowej Nr [...] w Zespole Szkół Specjalistycznych Nr [...] w K. oraz jej kosztów jako rodzica, w okresie od 1.IX.2014 r. do końca pierwszego okresu edukacji.
Pismem z dnia [...] Burmistrz P. odmówił zawarcia umowy o zwrot kosztów dowozu dziecka wskazując, że zgodnie z art. 17 ust. 3a pkt 1, w zw. z art. 71b ust. 5b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572, ze zm.) najbliższym podmiotem mogącym zapewnić wszystkie formy działań zalecane w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego jest powiat [...]. Ustalono ponadto, że zadania takie realizuje także Szkoła Podstawowa Nr [...] w D. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa strona zakwestionowała stanowisko Burmistrza odnośnie możliwości kształcenia jej syna w D. Natomiast wskazanie powiatu [...] uznała za dowolne, gdyż nie zostało ono poparte żadnymi szczegółowymi ustaleniami. Powołała się przy tym na zaświadczenie lekarskie uzasadniające potrzebę kontynuacji nauki w obecnej szkole w K. W piśmie z dnia 26 stycznia 2015 r. Burmistrz P. poinformował stronę, że jego stanowisko w sprawie nie uległo zmianie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu B. T. wniosła o uchylenie zaskarżonej czynności, względnie orzeczenie o jej bezskuteczności. Na rozprawie sprecyzowała, że chodzi o czynność z dnia [...], a nie o odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowane tą czynnością.
Skarżąca zarzuciła, że w okolicy miejsca zamieszkania jej rodziny tylko szkoła w K. odpowiada zaleceniom orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, a odmienne twierdzenia organu nie są poparte właściwymi ustaleniami.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta P. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga musiała być uwzględniona.
Zasadnicze znaczenie w sprawie ma okoliczność, że odmowa zwrotu przedmiotowych kosztów za poprzedni rok szkolny została uznana za bezskuteczną prawomocnym wyrokiem tut. Sądu z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 34/15. W motywach tego wyroku przyjęto, że z dotychczas zebranego materiału dowodowego wynika, iż w roku szkolnym 2013/2014 małoletni W. z przyczyn obiektywnych nie miał możliwości uczęszczania do klasy I w Zespole Szkół Specjalnych Nr [...] w D. Sąd nakazał, by w ponownym postępowaniu organ należycie ocenił ten materiał pod kątem art. 17 ust. 3a pkt 3 ustawy o systemie oświaty. Wyrok ten zapadł już po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, ale ma na jej wynik istotny wpływ. Skoro nie została ostatecznie rozstrzygnięta kwestia zasadności zwrotu kosztów przejazdu dziecka i skarżącej do szkoły w K. za poprzedni rok szkolny, to zajęcie stanowiska co do tych kosztów za kolejny rok należy uznać za przedwczesne.
Jeżeli okazałoby się, że umieszczenie dziecka w [...] szkole odpowiadało ustawowym kryteriom uzasadniającym zwrot owych kosztów, to odmowa ich pokrycia przez organ w kolejnym roku musiałaby wynikać z istotnej zmiany okoliczności faktycznych. Zasadniczo bowiem nie można nakładać na rodziców obowiązku przenoszenia dziecka do innej szkoły z powodów finansowych. Pełnomocnik skarżącej podał nadto na rozprawie, że strony zawarły umowy i rozliczały koszty za ten poprzedni rok. Byłoby to równoznaczne z potwierdzeniem przez organ spełnienia przesłanek z art. 17 ust. 3a pkt 1, w zw. z art. 71b ust. 5b ustawy o systemie oświaty. Okoliczności te muszą być uwzględnione przy załatwianiu wniosku skarżącej za rok szkolny 2014/2015.
Sprawa wymaga zatem ponownego rozpatrzenia i dlatego na podstawie art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.
im