Uzasadnienie
A.W. pismem z dnia 11 lutego 2013 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia należności powstałych z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Skarżąca wystąpiła do sądu administracyjnego z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, a jako przesłankę uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia podała, że jej sytuacja jest na tyle wyjątkowa, że w jej sprawie nie zawieszono postępowania egzekucyjnego.
Stosownie do postanowień art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd administracyjny może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego orzeczenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ustawodawca ograniczył prawo sądu administracyjnego do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jedynie do dwu wymienionych powyżej przesłanek i zadaniem sądu administracyjnego jest sprawdzenie czy w sytuacji skarżącego jedna z wymienionych przesłanek wstrzymania wykonania orzeczenia występuje.
Jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi jest orzeczenie odmawiające umorzenia należności powstałych z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a zatem orzeczenie w swej istocie nie nadające się do wykonania, gdyż jako takie nie może ono wywołać jakichkolwiek skutków prawnych.
Zważając jednakże na argumentację skarżącej, należy przede wszystkim podkreślić, iż Sąd Administracyjny dopiero w ramach merytorycznego rozpatrywania skargi dokona oceny, czy zaskarżone orzeczenie wydane zostało z naruszeniem prawa, czy też zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Z tych przyczyn mając na uwadze postanowienia art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji.