Uzasadnienie
M. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenie skarżącego na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C. w sprawie podsłuchu.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.- dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w wyniku wniesienia przez skarżącego zażalenia na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C. w sprawie rozpatrzenia jego wniosku o przekazanie sprawy podsłuchu do zespołu interdyscyplinarnego. Skarżący, jak wynika z akt administracyjnych, został poinformowany, że Ośrodek Pomocy nie jest organem kompetentnym do wyjaśnienia podsłuchu w jego mieszkaniu, a dokumenty w sprawie zostały przekazane do Prokuratury Rejonowej w P. oraz do Komisariatu Policji w C. do załatwienia zgodnie z kompetencjami.
Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest jedynie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyrażone w trybie art. 37 § 2 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i nie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym. Akt wydany na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. nie jest decyzją, nie kończy postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nie przysługuje też na niego zażalenie, a zatem nie spełnia przesłanek z art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Zaskarżony akt nie mieści się również w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Należało więc uznać, że skarga wniesiona przez M. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., w zakresie uznania zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. za nieuzasadnione - jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Ubocznie należy również wskazać, że skarżący został prawidłowo pouczony przez Samorządowe Kolegiom Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] że na to postanowienie zażalenie nie przysługuje, a jedynie skarżący może wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C. za jego pośrednictwem.
Zatem skarga w zakresie żądania M. F. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.