Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Pismem z dnia [...] skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r. Sąd przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat J.D. pismem z dnia [...] złożyła skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2010 r. Sąd przywrócił pełnomocnikowi termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OSK 1898/10 oddalił skargę kasacyjną.
Pismem procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącej złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu składając oświadczenie, że koszty te nie zostały w całości ani w części opłacone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust.1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w niniejszej sprawie wynosi 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi J.D. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynagrodzenie w wysokości 180 zł, co stanowi 75 % stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia należało powiększyć o 23 % podatku VAT.
Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji.