Uzasadnienie
W treści skargi z dnia [...] A. Z. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na okoliczność pozostawania w trudnej sytuacji materialnej i życiowej.
Z uwagi na fakt, iż wspomniane żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 4 maja 2009 r. skarżącego wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.
A. Z. złożył rzeczony formularz w dniu [...] precyzując, iż zakres jego żądania obejmuje nie tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata, lecz nadto także zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu podniósł, że jest osobą [...] oraz podkreślił, że na przełomie lat 2008 i 2009 r. [...] a dodatkowo wystąpiły problemy z gojeniem się ran po rzeczonych zabiegach. Równocześnie zadeklarował, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bratem oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości.
Miesięczny dochód przypadający na gospodarstwo domowe skarżącego określony został w kwocie [...], na którą składają się pobierane przezeń świadczenia z pomocy społecznej ([...]: [...] i "[...]": [...]) oraz [...] jego brata, w kwocie [...].
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei po myśli art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Na wstępie należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na decyzję wydaną w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Cel i charakter omawianego świadczenia wskazują przy tym jednoznacznie, że stanowi ono formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Wnioskujący korzysta tu więc ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie postępowanie w tym zakresie należało umorzyć z uwagi na jego bezprzedmiotowość, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §3 tej ustawy.
Odnosząc się natomiast do wniosku A. Z. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącego wynika bowiem, iż nie dysponuje on żadnymi zasobami finansowymi ani łatwym do spieniężenia majątkiem i uzyskuje dochód wyłącznie z tytułu świadczeń z pomocy społecznej. Z kolei pozostający z nim we wspólnym gospodarstwie domowym brat jest osobą [...] pobierającą [...] w kwocie [...] (vide: decyzja Starosty Powiatowego w T., stanowiąca kartę nr 1 akt administracyjnych dotyczących postępowania przed organem drugiej instancji). Nie sposób przy tym tracić z pola widzenia, że wnioskodawca przebył [...], jest [...] i wymaga [...] (patrz: orzeczenie [...] z dnia [...] oraz zaświadczenie o stanie zdrowia z dnia [...], stanowiące odpowiednio karty nr 4 i 5 wspomnianych akt).
W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że uiszczenie kosztów, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika znacznie przekracza możliwości płatnicze strony a tym samym, że w sprawie zachodzi przesłanka, od której przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależniają zastosowanie dobrodziejstwa procesowego w postaci prawa pomocy.
Dlatego ustanowiono dla wnioskodawcy adwokata, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.