Uzasadnienie
Prezydent Miasta Z. decyzją z dnia [...] r. nr [...] z dniem [...] r. zmienił własną decyzję z dnia [...] r. w zakresie wysokości zasiłku stałego przyznanego M.R.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...]r. nr [...] uchyliło powyższą decyzję z dnia [...] r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Następnie M.R. w piśmie z dnia 21 listopada 2017 r. złożył odwołanie od wszystkich decyzji wydanych od stycznia 2003 r. do kwietnia 2010 r. dotyczących zasiłku stałego. Wskazał, że jest osobą niepełnosprawną, a MOPR w Z. od 2003 r. do kwietnia 2010 r. "wliczał co miesiąc do zasiłku stałego potrącenia za alimenty."
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017, poz. 1257, dalej k.p.a.) stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Z kolei zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie czy odwołanie jest dopuszczalne. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn podmiotowych jak i przedmiotowych.
Zdaniem Kolegium w sprawie występuje niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych. Strona od decyzji z dnia [...] r. wniosła już wcześniej odwołanie, które zostało rozpatrzone przez organ odwoławczy decyzją z dnia [...] r. uchylającą decyzję z dnia [...] r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wobec tego nie jest dopuszczalne powtórne złożenie odwołania od tej samej decyzji.
M. R. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach nie zgodził się z treścią zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego, podtrzymał w całości odwołanie oraz wskazał, że jest osobą niepełnosprawną.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i uzasadnienie wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
M. R. w piśmie z dnia [...] r. zawarł zarzuty dotyczące pracowników MOPR w sprawach dotyczących zasiłku stałego.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 19 stycznia 2018 r. podtrzymał stanowisko skarżącego w całości wnosząc o uchylenie "zaskarżonej decyzji" oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi odwoławczemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania M. R. od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. zmieniającej wysokość zasiłku stałego.
W myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Przepis art. 134 k.p.a. nie wskazuje warunków, jakie decydują o dopuszczalności środka odwoławczego. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym oraz podmiotowym.
Zdaniem Sądu organ prawidłowo stwierdził w zaskarżonym postanowieniu, że w omawianej sprawie występuje niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Oznacza to, że strona może wnieść odwołanie od decyzji nieostatecznej tylko jeden raz i tylko do jednej instancji. Zatem może skorzystać z tego środka zaskarżenia tylko wtedy, gdy w obrocie prawnym istnieje nieostateczna decyzja administracyjna w rozumieniu przepisów k.p.a.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący od decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia[...]r. nr [...] wniósł odwołanie w dniu 28 lipca 2009 r., które zostało rozpoznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach i decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylono decyzję z dnia 6 lipca 2009 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Następnie w dniu 21 listopada 2017 r. skarżący ponownie wniósł odwołanie od tej decyzji ("od wszystkich decyzji dotyczących zasiłku stałego za okres od stycznia 2003 r. do kwietnia 2010 r."), pomimo jej uprzedniego wyeliminowania z obrotu prawnego po rozpoznaniu wcześniejszego odwołania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2018 r. stwierdzono niedopuszczalność odwołania.
Odnosząc się do zarzutów skargi (w zakresie podtrzymania stanowiska zawartego w odwołaniu) oraz podniesionych w piśmie z dnia [...] r., a dotyczących decyzji z dnia [...] r. należy powtórzyć, że była ona już wcześniej kontrolowana merytorycznie w wyniku wniesienia odwołania w dniu 28 lipca 2009 r. i została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] r. Sąd nie jest władny oceniać takie okoliczności jak pokrzywdzenie strony, gdyż w niniejszym postępowaniu uprawniony i zobowiązany jest jedynie do oceny legalności zaskarżonego aktu, którym w analizowanym przypadku jest postanowienie organu odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność ponownego odwołania.
Wobec powyższego skargę należało uznać za bezzasadną, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2018 r. poz. 1320) do oddalenia skargi.