Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda Ś. uchylił decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...], w której uznano A. M. za osobę bezrobotną i odmówiono przyznania jej zasiłku dla bezrobotnych, i przyznał skarżącej zasiłek od dnia [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji wskazując, iż organy nie uwzględniły jej stażu pracy, który wynosi ponad [...] lat.
Organ odwoławczy w toku postępowania sądowego decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając m.in. na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zmienił własną decyzję w przedmiocie wysokości zasiłku dla bezrobotnych w ten sposób, że zasiłek przyznany od dnia 14 listopada 2007 r. przysługuje w wysokości 646 zł miesięcznie. Tym samym w drodze autokontroli organu doszło do uwzględnienia skargi w całości. W związku z tym w odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. organ wniósł o umorzenie postępowania.
Jak wynika z pisma Wojewody Ś. z dnia [...]r., na decyzję z dnia [...] r. wydaną w trybie autokontroli nie została wniesiona odrębna skarga do sądu administracyjnego, w konsekwencji tego zaskarżona decyzja z dnia [...] r. została wyeliminowana z obrotu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem organ wziął pod uwagę zarzut zawarty w skardze, iż nie uwzględniono całego okresu zatrudnienia skarżącej, który wynosił ponad [...] lat. W konsekwencji Wojewoda Ś. w trybie autokontroli wydał decyzję z dnia [...] r., na podstawie, której przyznał A. M. zasiłek dla bezrobotnych w kwocie [...] zł miesięcznie, a zatem [...] kwoty zasiłku.
Pomimo niezłożenia przez skarżącą oświadczenia o podtrzymaniu lub cofnięciu skargi uznać należy, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Z przepisu art. 161 § 1 pkt 3 przywołanej ustawy wynika, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż określone w pkt 1 i 2 stało się bezprzedmiotowe. Do przyczyn tych należy między innymi uwzględnienie skargi w całości przez organ odwoławczy w trybie art. 54 § 3 powyższej ustawy.
Mając powyższe na względzie Sąd, na mocy art. art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.