Uzasadnienie
G. K. pismem procesowym z dnia [...] r., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Merytoryczne rozpoznanie skargi jest możliwe, jeżeli skarga ta jest dopuszczalna podmiotowo i przedmiotowo oraz odpowiada wymogom formalnym i została wniesiona w ustawowym terminie. Uchybienie jednemu ze wskazanych wymogów skutkuje odrzuceniem skargi.
W niniejszej sprawie skarga jest spóźniona.
Stosownie do postanowień art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z dostarczonych akt sprawy, zaskarżona decyzja została stronie doręczona w dniu 3 marca 2010 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tego pisma. Należy zaznaczyć, że powyższe pismo skarżąca odebrała osobiście. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 2 kwietnia 2010 r. Natomiast jak wynika z przekazanych akt skarga została sporządzona w dniu 1 kwietnia 2010 r. a w siedzibie organu administracji złożona osobiście w dniu 6 kwietnia 2010 roku co wynika z adnotacji zamieszczonej na datownika znajdującym się na egzemplarzu skargi, czyli cztery dni po upływie terminu do jej wniesienia. W tym miejscu przyjdzie zauważyć, że upływ terminu nastąpił w dniu 2 kwietnia 2010 r. (piątek), który to dzień nie był dniem wolnym od pracy, natomiast skargę skarżąca złożyła w pierwszym dniu roboczym 6 kwietnia 2010 r. – we wtorek, jednakże już z uchybieniem terminu.
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 wyżej wymienionej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 powyżej wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się
Sygn. akt IV SA/Gl 313/10 do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca z takim wnioskiem nie wystąpiła, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia.
Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy przesłanką odrzucenia skargi jest wniesienie jej z uchybieniem terminu.
Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.