Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego.
W dniu [...] skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu składając jednocześnie skargę kasacyjną od przywołanego na wstępie wyroku, którą osobiście sporządził i podpisał.
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.
Następnie skarżący wniósł zażalenie na wskazane postanowienie, które mocą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 53/11 zostało oddalone.
Do rozpoznania pozostała zatem skarga kasacyjna z dnia [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie w sprawach obowiązków podatkowych przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej może zostać sporządzona przez rzecznika patentowego. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi więc jedną z przesłanek jej dopuszczalności. Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście jest zatem skargą wadliwą, która to wadliwość nie może zostać usunięta poprzez wezwanie do uzupełnienia braków skargi.
Skoro skarga kasacyjna od Wyroku Sądu z dnia 4 listopada 2010 r. została sporządzona przez skarżącego osobiście, to po myśli przytoczonych wyżej przepisów należało uznać ją za niedopuszczalną.
Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego, stosownie do powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.