Uzasadnienie
W treści pisma procesowego datowanego na [...]r., skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, A. D. wniosła o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r., nr [...] wydanej w przedmiocie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami, w części dotyczącej odmowy przyznania dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Równocześnie skarżąca zażądała uchylenia postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...], na mocy którego stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wyżej wymienionej decyzji.
W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału IV zarządził rozdzielenie rzeczonej skargi, w następstwie czego skargę A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] zarejestrowano pod sygnaturą akt IV SA/Gl 322/07, zaś decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r., nr[...] oznaczono jako przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie przy tym z treścią §2 wskazanego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Należy jednak podkreślić, iż samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa wyżej. Zgodnie bowiem z poglądem wyrażonym zarówno w literaturze przedmiotu (patrz: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 140) jak i w orzecznictwie sądowym (por: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2004 r., sygn. akt I SA 2813/03; niepubl.), wskazany wymóg można uznać za zachowany dopiero wtedy, gdy wniesiony środek odwoławczy zostanie rozpoznany przez właściwy organ administracji publicznej.
Mając na względzie powyższe godzi się podnieść, że skarga A. D. na decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r., nr [...] podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność.
Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało bowiem w wyniku postępowania przeprowadzonego w I instancji i dlatego po myśli art. 127 w związku z art. 17 ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stronie przysługiwało prawo do wniesienia na nie odwołania do właściwego samorządowego kolegium odwoławczego.
Tymczasem skarżąca, jakkolwiek złożyła rzeczony środek odwoławczy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., to jednak organ II instancji nie orzekł co do istoty sprawy lecz odstąpił od merytorycznego rozpatrzenia zarzutów podniesionych w odwołaniu stwierdzając, iż zostało ono zgłoszone z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia.
Postanowienie stwierdzające uchybienie terminu podlegać będzie przy tym kontroli sądowej w zakresie odrębnego postępowania toczącego się w zakresie sprawy o sygnaturze akt IV SA/Gl 322/07.
Nie zmienia to jednak faktu, że odwołanie A. D. od decyzji organu I instancji nie zostało rozpoznane, a w konsekwencji nie sposób uznać aby w sprawie zachodziła przesłanka polegająca na wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących od tego rozstrzygnięcia, od której art. 52 §1 p.p.s.a. uzależnia prawidłowe wniesienie skargi.
Zważywszy przedstawione wyżej okoliczności Sąd postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 6 oraz §3 p.p.s.a.