Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 lutego 2018 r. A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...], zmieniającą z dniem 1 kwietnia 2017 r. decyzję własną z dnia [...]r.nr [...], dotyczącą ustalenia wysokości odpłatności za pobyt skarżącego w Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w B. i ustalającą zarazem miesięczną opłatę za pobyt w tej placówce z dniem: 1 kwietnia 2017 r. w wysokości 2.996,00 zł, 1 czerwca 2017 r. w kwocie 2.124,47 zł, 1 marca 2020 r. w kwocie 2.124,46 zł i 1 kwietnia 2020 r. w kwocie 1.829,80 zł.
W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym należy podkreślić, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności określone w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony. To z kolei oznacza, iż to wnioskodawca powinien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Jednocześnie okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący w ogóle nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w powołanym przepisie. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji nie przywołał bowiem żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia jemu znacznej szkody lub spowodowania wobec niego trudnych do odwrócenia skutków.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych warunkiem uwzględnienia żądania o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.