Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 4 lutego 2014 r. J.K. wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powołując się na niepełnosprawność, zły stan zdrowia oraz trudną sytuację materialną wynikającą z niskich dochodów.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 31 marca 2014 r., skarżąca nadesłała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdziła, iż domaga się ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu powołała się na trudną sytuację materialną i zdrowotną oraz na brak wiedzy prawniczej niezbędnej do obrony swoich interesów. Równocześnie oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z pełnoletnią córką oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Zamieszkuje przy tym w lokalu o powierzchni 48,58 m2, do którego spółdzielcze własnościowe prawo przysługuje córce.
Miesięczny dochód rodziny wnioskującej zadeklarowany został w kwocie 1.446,08 zł, na którą składa się pobierana przez nią emerytura z dodatkiem opiekuńczym (966,08 zł) oraz stypendium socjalne córki (480 zł). Skarżąca podkreśliła, że córka przeznacza rzeczone stypendium na pokrycie kosztów związanych ze studiami zaocznymi. Nadto dodała, iż miesięczne wydatki obciążające jej gospodarstwo domowe z tytułu czynszu (pokrywany jest częściowo przez dodatek mieszkaniowy), spłaty zobowiązań oraz opłat za tzw. media i czesne za studia córki, to 1.086,78 zł, z kolei pozostała kwota, czyli 359,30 zł nie wystarcza na pokrycie kosztów wyżywienia, zakupu odzieży, środków czystości oraz niezbędnych leków, które powinna przyjmować, a których wartość wynosi około 540 zł miesięcznie.
Do wniosku skarżąca dołączyła decyzję o przyznaniu emerytury (kwota netto - do wypłaty wynosząca 966,08 zł), decyzję o przyznaniu córce stypendium socjalnego (480 zł) oraz wydruk potwierdzający wysokość opłat z tytułu czesnego za studia córki.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku J.K. o ustanowienie adwokata należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie jednego z wymienionych w tym przepisie profesjonalnych pełnomocników) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Na dochód netto jej dwuosobowej rodziny, wynoszący niecałe 2.000 zł składa się pobierana przezeń emerytura, stypendium socjalne córki oraz dodatek mieszkaniowy. Zważywszy przy tym kwotę miesięcznych wydatków obciążających to gospodarstwo domowe (w tym czesne za studia córki w kwocie 325,00 zł - patrz: nadesłany wydruk oraz czynsz w wysokości przekraczającej 700 zł - vide: rozliczenie stanowiące kartę nr 26 akt administracyjnych) uznano, iż dochód ten nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru zwłaszcza, że wnioskująca to osoba niepełnosprawna w stopniu znacznym (patrz: wyrok Sądu Rejonowego K. w K. - karta nr 67 akt administracyjnych) i trwale niezdolna do samodzielnej egzystencji (vide: orzeczenie lekarza orzecznika ZUS - karta nr 66 akt administracyjnych), co wiąże się zazwyczaj z koniecznością ponoszenia znacznych wydatków na leczenie i pielęgnację (wnioskodawczyni określiła wszak, iż sam miesięczny koszt leków, które powinna przyjmować wynosi około 540 zł).
Mając na względzie powyższe należało przyjąć, że opłacenie należności związanych z udziałem w sprawie adwokata przekracza możliwości płatnicze strony i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.