Postanowienie WSA w Gliwicach z 14 marca 2012 r., IV SA/Gl 331/11

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 14 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Skład

Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka przewodniczący

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. w przedmiocie zasiłku okresowego.

W dniu 18 stycznia 2012 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego oraz adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, że jest bezrobotna i pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką, która jest uczennicą. Ponadto oświadczyła, że nie ma zasobów pieniężnych, wartościowych przedmiotów ani też nieruchomości.

Do wniosku dołączyła zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w B. z dnia [...]r. potwierdzające, że jest bezrobotna, bez prawa do zasiłku.

Następnie na wezwanie sądu, w piśmie z dnia 2 marca 2012 r. skarżąca sprecyzowała treść wniosku, oświadczając, że wnosi o ustanowienie adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy.

Zgodnie z art. 244 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W przedmiotowej sprawie, rozpoznanie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy zostało ograniczone do wniosku o ustanowienie adwokata, gdyż na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Skarżąca wykazała, iż jest bezrobotna i nie przysługuje jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Ponadto oświadczyła, że nie ma zasobów pieniężnych, wartościowych przedmiotów ani też nieruchomości.

W konsekwencji uznać należało, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a wobec tego wystąpiła przesłanka przyznania prawa pomocy, określona w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.