Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
E.P. złożyła w dniu [...] pismo wraz z wypełnionym formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego ("PPF"). Podkreśliła, iż znajduje się w trudnej sytuacji życiowej oraz finansowej (jest osobą bezrobotną). Zamieszkuje z córką A.P., która się uczy. Jednocześnie skarżąca oświadczyła, iż dochód jej rodziny stanowi: kwota [...] zł - zasiłek celowy, kwota [...] zł - zasiłek rodzinny oraz kwota [...] zł tytułem alimentów przyznanych sądownie na rzecz córki A.P. Skarżąca podkreśliła, że na początku stycznia złożyła wnioski o przyznanie zasiłku okresowego oraz celowego na zakup żywności lub posiłku oraz butów, które nie zostały jeszcze rozpoznane. Do wniosku dołączyła kserokopię zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w B. stwierdzającego, iż jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna od dnia [...], a od dnia [...] nie posiada prawa do zasiłku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).
Uznano, że wniosek skarżącej obejmuje swym zakresem ustanowienie adwokata, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, iż przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy wynika, iż zamieszkuje ona z córką, która się uczy. Nie posiada żadnych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku. Na dochód rodziny skarżącej w styczniu 2012r. składają się wyłącznie: zasiłek rodzinny w wysokości [...] zł, alimenty w wysokości [...] zł oraz zasiłek celowy na leki w wysokości [...] zł – łącznie [...] zł. Mając tym samym na względzie wysokość uzasadnionych kosztów utrzymania skarżącej, w tym konieczność opieki nad małoletnią córką, należy uznać, iż nie jest to suma wystarczająca na poczynienie oszczędności wystarczających na sfinansowanie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Wobec tego nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącej i mogłoby ją narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Analogiczna ocena sytuacji materialnej E.P. uzasadniająca przyznanie jej prawa pomocy znalazła się w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 6 lutego 2012 r. (sygn. akt IV SA/Gl 333/11).
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.