Uzasadnienie
A. W. domagał się zwrotu opłaty za kartę pojazdu w kwocie [...] zł. W piśmie z dnia [...] r. Starosta R. odmówił dokonania zwrotu tej opłaty. A. W. w dniu [...] r. wniósł skargę na tą czynność Starosty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje takich środków, to skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem w niniejszym przypadku z okoliczności sprawy nie wynika, by skarżący występował z takim wezwaniem. Został nadto wezwany w tym zakresie do uzupełnienia braku formalnego skargi, lecz w wyznaczonym terminie nie udzielił odpowiedzi. Wprawdzie Starosta R. błędnie pouczył skarżącego o trybie zaskarżenia jego czynności, jednak nie zmienia to faktu, że warunki dopuszczalności skargi nie zostały spełnione. Dlatego też z mocy art. 58 § 1 pkt 3 i 6 i § 3 powołanego Prawa orzeczono, jak w sentencji.
Jedynie na marginesie można dodać, że w wyroku z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt K 6/04, Trybunał Konstytucyjny odroczył termin utraty mocy obowiązującej przepisu, na podstawie którego pobrano od skarżącego opłatę za kartę pojazdu, do dnia 1 maja 2006 r. celem umożliwienia wprowadzenia do tego czasu – bez pozbawiania powiatów odpłatności za ich czynności – nowej regulacji, zgodnej z postanowieniami Konstytucji.