Uzasadnienie
Prezydent Miasta R. decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 30 ustawy o świadczeniach rodzinnych uznał, iż kwota 459,00 zł wypłacona w okresie od kwietnia do czerwca 2012 r. J.L. z tytułu zasiłku pielęgnacyjnego, stanowi nienależnie pobrane świadczenia rodzinne i zobowiązał ją do zwrotu tej sumy w terminie 14 dni od dnia uzyskania przez decyzję przymiotu ostateczności.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że strona w dniu 24 lipca 2012 r. poinformowała organ I instancji o uzyskaniu w dniu 8 czerwca 20012 r. dodatku pielęgnacyjnego, począwszy od 1 kwietnia 2012 r., co wyklucza możliwość pobierania zasiłku pielęgnacyjnego. Zostały zatem spełnione przesłanki określone w art. 30 ust. 2 pkt 1u.ś.r., skutkujące uznaniem świadczeń rodzinnych wypłaconych w okresie kwietnia do czerwca 2012 r. za nienależnie pobrane.
W odwołaniu od powyższej decyzji J.L. wniosła o jej uchylenie. Podkreśliła, że oczekiwanie na decyzję ZUS w sprawie dodatku pielęgnacyjnego przedłużało się wobec czego uważała, iż świadczenie w postaci zasiłku pielęgnacyjnego jej przysługuje. Uzyskane kwoty wykorzystała na leczenie i rehabilitację.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania oraz dokonane w jego wyniku ustalenia. Jak wynika z art. 16 u.ś.r., zbieg prawa do tych świadczeń został wyłączony przez ustawodawcę, bowiem wykluczył on z kręgu podmiotów uprawnionych do uzyskania zasiłku pielęgnacyjnego osoby uprawnione do pobierania dodatku pielęgnacyjnego, niezależnie od podstaw jego uzyskania. W tej sytuacji, zdaniem organu odwoławczego, zachodziła przesłanka do uznania świadczenia za nienależnie pobrane ora do orzeczenia o jego zwrocie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach J.L. podniosła, iż Kolegium, podobnie jak i organ I instancji, nie ustosunkowały się do jej szczególnej sytuacji zdrowotnej, jak również do okoliczności związanych z pobraniem świadczenia. Ponadto wskazała, że nie odniesiono się do jej wniosku o umorzenie należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powołując się na stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
W dniu 23 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo męża skarżącej z informacją o jej śmierci w dniu [...] listopada 2013 r. wraz z aktem zgonu. W piśmie został zawarty wniosek o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
W rozpatrywanej sprawie, dotyczącej uznania świadczenia pobranego przez zmarłą za nienależnie pobrane i nakazania zwrotu kwoty stanowiącej jego równowartość, przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej. Obowiązki wynikające z decyzji Prezydent Miasta R. z dnia [...]r. nr [...] utrzymanej w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. rozstrzygnięciem z dnia [...]r. nr [...] mają charakter ściśle osobisty i nie przechodzą na następców prawnych.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.