Uzasadnienie
Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...]r. Komendant Miejski Policji w J. zwolnił aspiranta A.P. ze służby z Policji z dniem 31 grudnia 2012 r. nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Jak wynika z akt sprawy rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie dnia 18 grudnia 2012 r. Dnia 21 grudnia 2012 r. do Komendy Miejskiej Policji w J. wpłynęło pismo A.P. zatytułowane "Odwołanie od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w J. z dnia [...]r." i jako takie przekazane zostało organowi wyższego stopnia- [...] Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K. Po analizie nadesłanych akt organ wyższego stopnia nie był w stanie w sposób jednoznaczny określić żądania strony. Rozkaz Komendanta Miejskiego Policji w J. zawierał prawidłowe pouczenie o przysługujących stronie środkach zaskarżenia- wskazując tryb i termin do wniesienia odwołania. Strona zatytułowała i złożyła wniosek zgodnie z zawartym w rozstrzygnięciu organu I instancji pouczeniem, w treści wniosła jednak o stwierdzenie nieważności rozkazu w trybie art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej k.p.a.).
Jak wskazał [...] Komendant Wojewódzki Policji w K. wątpliwość pojawiła się w związku z możliwością stwierdzenia nieważności decyzji zarówno ostatecznych jak i nieostatecznych. Wobec powyższego pismem z dnia 18 stycznia 2013 r. zwrócono się do strony z prośbą o sprecyzowanie żądania poprzez jednoznaczne wskazanie czy wniesione pismo jest odwołaniem od decyzji Komendanta Miejskiego Policji w J., czy też wnioskiem o stwierdzenie jego nieważności.
W odpowiedzi A.P. złożył wniosek "o wydanie decyzji ostatecznej w sprawie odwołania od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w J.", żądając stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. z uwagi na rażące naruszenie prawa.
W wyniku powyższego Komendant Wojewódzki Policji w K. decyzją z dnia [...]r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w J. z dnia [...]r.
Wskazana wyżej decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującej stronie możliwości odwołania do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od jej doręczenia.
Na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...]r. nr [...] oraz rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w J. z dnia [...]r. nr [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł A.P. reprezentowany przez adwokata J.F.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p. p. s. a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 52 § 2 p. p. s. a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można złożyć jedynie na decyzję, która wydana została w wyniku odwołania złożonego przez stronę w postępowaniu administracyjnym, a zatem na decyzję organu drugiej instancji.
W niniejszej sprawie A.P. reprezentowany przez fachowego pełnomocnika przedmiotem skargi uczynił decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...]r. Od decyzji tej przysługiwał środek odwoławczy w postaci odwołania do Komendanta Głównego Policji, o czym strona została prawidłowo pouczona.
W skardze zaskarżono również rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w J. z dnia [...]r., którego stwierdzenia nieważności zażądała strona. Od rozkazu personalnego nie zostało wniesione odwołanie wobec czego administracyjny tok instancji nie został wyczerpany. Jednocześnie wskazać należy, że zaskarżona decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności jest decyzją I instancji wydaną w nowej sprawie administracyjnej i również podlega ona weryfikacji w administracyjnym toku instancji.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1- 5 p. p. s. a.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.