Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2013 r. R.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w placówce pieczy zastępczej. Skarga nie zawierała podpisu skarżącego.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału IV tutejszego Sądu z dnia 5 kwietnia 2013 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). R. D. został pouczony, że brak powyższy może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem lub kserokopii skargi uwierzytelnionej własnoręcznym podpisem albo podpisanie skargi w siedzibie Sądu.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 kwietnia 2013 r. (doręczenie zastępcze w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a dorosłemu domownikowi – matce), co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych.
W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał podpisanej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z kolei na mocy art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
R. D. został wezwany do podpisania skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 22 kwietnia 2013 r. z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, brak ten nie został uzupełniony. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 29 kwietnia 2013 r., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi podstawę do jej odrzucenia.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy orzekł jak w sentencji.