Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2012 r. W. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] r., wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta C., rozstrzygającej o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego podnosząc, że w dniu [...] r., wydał postanowienie nr [...], mocą którego uchylił zaskarżony akt.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 185).
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uczyniło zadość żądaniu skarżącego i uchyliło akt stanowiący przedmiot skargi wydając w tym zakresie stosowne postanowienie z dnia [...] r., nr [...].
Z informacji zawartej w nadesłanym do Sądu przez Kolegium piśmie datowanym na [...] lipca 2012 r. (vide: karta nr 15 akt sprawy) wynika, że przywołane postanowienie uchylające z dnia [...] r. zostało przez skarżącego zakwestionowane wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy, który W. P. złożył sugerując się wadliwym pouczeniem zawartym w tym akcie. Następnie, organ drugiej instancji wydał dwa postanowienia, a mianowicie: z dnia [...] r., nr [...], mocą którego sprostował oczywistą omyłkę pisarską w pouczeniu powyższego postanowienia z [...] r. oraz z dnia [...] r., nr [...], którym stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej przedmiotowym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...].
W treści przywołanego pisma wyjaśniającego z dnia [...] lipca 2012 r. podano przy tym, że oba wspomniane postanowienia (to jest z dnia [...] i [...] r.) zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] czerwca 2012 r. i żadne z nich nie zostało przezeń zaskarżone. Z kolei w późniejszym piśmie procesowym datowanym na [...] lipca 2012 r. - czyli już po upływie 30 dni od doręczenia skarżącemu tych postanowień Kolegium sprecyzowało, iż także po ich wydaniu, W. P. nie zaskarżył wspomnianego postanowienia z dnia [...] r., uchylającego akt będący przedmiotem skargi w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy - abstrahując od oceny prawidłowości trybu jaki organ zastosował przy sprostowaniu pouczenia ujętego w omawianym postanowieniu z dnia [...] r., nie budzi wątpliwości, iż zawarte w tym postanowieniu rozstrzygnięcie o uchyleniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] r. stało się prawomocne. W konsekwencji, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało orzec o jego umorzeniu, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a.