Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Skarżący nie był obecny na rozprawie, o której terminie został prawidłowo zawiadomiony.
Pismem z dnia 27 stycznia 2015 r., nadanym w dniu 28 stycznia 2015 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Wskazał, że nie zostało mu skutecznie doręczone zawiadomienie o terminie rozprawy a o stanie sprawy dowiedział się dopiero w dniu 27 stycznia 2015 r. Jednocześnie oświadczył, iż z uwagi na fakt stałego przebywania pod adresem do korespondencji osoby upoważnionej do jej odbioru dokona reklamacji kierowanej do niego przesyłki w urzędzie pocztowym. Ponadto w wyżej wymienionym piśmie został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanowił dla skarżącego adwokata.
Następnie w wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 23 marca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania informacji o wynikach postępowania reklamacyjnego dotyczącego doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy.
W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżącego złożył pismo z dnia 7 kwietnia 2015 r., w którym poprosił o przedłużenie terminu do nadesłania informacji o wynikach postępowania reklamacyjnego ze względu na utrudniony kontakt ze skarżącym oraz fakt złożenia reklamacji dopiero w dniu 3 kwietnia 2015 r., co zostało potwierdzone dołączonym pismem Z.C. z dnia 2 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w tym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W związku z powyższym przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności. Według ugruntowanego orzecznictwa jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Obowiązkiem strony jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto to na stronie ciąży wykazanie należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu.
Tym samym przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dla przykładu okolicznością wskazującą na brak winy osoby zainteresowanej w niedochowaniu terminu jest m.in.: przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 grudnia 2010 r., II SA/Łd 1199/10, Lex nr 755754).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Albowiem skarżący wskazał, iż powodem niedochowania terminu było nie doręczenie mu korespondencji z zawiadomieniem o terminie rozprawy, wyznaczonej na dzień 16 stycznia 2015 r. jednakże w żaden sposób nie uprawdopodobnił tej okoliczności, w szczególności nie przesłał odpowiedzi naczelnika właściwego urzędu pocztowego na reklamację tej przesyłki. A zatem nie można uznać, iż istniała wskazana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu. Tymczasem na podstawie akt sprawy należy zauważył, że przesyłka zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy została uznana za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 P.p.s.a.
Dlatego też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.