Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 maja 2011 r. ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego. W konsekwencji Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła jako pełnomocnika z urzędu radcę prawnego M.P. (k. 35 akt sądowych).
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...]. Pełnomocnik skarżącej na rozprawie złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia wynagrodzenie minimalne radcy prawnego występującego przed sądem administracyjnym wynosi 240 zł. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wnoszącym 23% daje to kwotę 295,20 zł.
W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku, należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu w wysokości jak w sentencji.