Uzasadnienie
W dniu [...]r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) A. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo procesowe datowane na [...]r., w którym zawarł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Odnosząc się do skargi wniesionej przez A. W. Należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że zgodnie z art. 176 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, z dniem 1 stycznia 2004 r. zostało wprowadzone dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne. Z tym dniem, na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej p.p.s.a.
Stosownie przy tym do treści art. 54 §1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Z treści art. 98 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające..., wynika natomiast, że w okresie dwóch lat od wejścia wskazanej regulacji w życie, skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli złożona została w terminie określonym w art. 53 §1, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.
Zestawienie powyższych uregulowań wskazuje, iż przewidują one pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego powinien zatem skierować skargę do organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem.
Jedynie w okresie wskazanym w art. 98 przywołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające..., to jest od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., bezpośrednie wniesienie skargi do sądu administracyjnego pozwalało na konwalidowanie niewłaściwego trybu wszczęcia postępowania.
Tymczasem skarga A. W. z dnia [...] r. nadana została bezpośrednio do sądu administracyjnego w dacie wykraczającej poza okres przejściowy przewidziany w art. 98 cytowanej ustawy, co czyni niemożliwym przekazanie jej organowi, którego rozstrzygnięcie zostało zakwestionowane. Jak bowiem wynika z powołanych wyżej przepisów, po dniu 1 stycznia 2006 r. właściwą i konieczną drogą dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest jej złożenie w organie, którego dotyczy przedmiot zaskarżenia.
W tym miejscu należy dodać, iż brak jest podstawy prawnej upoważniającej do przekazania organowi administracyjnemu skargi, która wpłynęła do sądu administracyjnego. W szczególności nie wynika ona z treści żadnego aktu prawnego regulującego zasady postępowania przed sądami administracyjnymi.
Brak jest także odesłania do innych aktów prawnych, a zwłaszcza do art. 65 Kodeksu postępowania administracyjnego, który przewiduje możliwość przekazania podania przez organ administracji publicznej organowi właściwemu. Zastosowanie powyższego przepisu wyłącza bowiem jego zakres podmiotowy wyznaczony definicją pojęcia "organ administracji publicznej", sformułowaną w art. 5 §2 pkt 3 K.p.a., w myśl której sądy do rzeczonych organów nie należą.
Mając na względzie powyższe godzi się podnieść, że nie istnieją jakiekolwiek podstawy proceduralne do przekazania skargi wniesionej bezpośrednio do sądu organowi, którego skarga ta dotyczy.
W tym stanie rzeczy, skarga A. W., jako wniesiona z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 54 §1 p.p.s.a. w związku z art. 58 §1 pkt 6 i §3 tej ustawy.