Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] U.T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...], zobowiązującą skarżącą do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia (stypendium w okresie odbywania stażu) w kwocie [...] zł.
Po wniesieniu skargi, w piśmie adresowanym do organu z dnia [...] strona zwróciła się o zawieszenie postępowania egzekucyjnego.
W kolejnym piśmie z dnia [...] skarżąca ponowiła swoje żądanie.
Organ podjął próbę ustalenia faktycznego zamiaru strony i uzyskał od niej informację, że jej wolą było skierowanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeśli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia.
Regulacja prawna powyższego przepisu, jak podnosi orzecznictwo i doktryna, wskazuje, iż wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Komentarz do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005r.).
Odnosząc się do argumentów mających na celu uzasadnienie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zauważyć należy, że wniosek skarżącej nie czyni zadość wskazanym wymogom. Skarżąca poprzestała jedynie na ogólnym twierdzeniu, że nie posiada środków finansowych oraz wychowuje z mężem dwójkę dzieci w wieku szkolnym, a jedynym żywicielem rodziny jest jej mąż. Skarżąca nie przedłożyła jednak żadnych dokumentów pozwalających ustalić wysokość dochodu jej rodziny. Nie przedstawiła też argumentacji, która świadczyłaby o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować powstanie po jej stronie znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Jednocześnie z analizy akt administracyjnych oraz akt sądowych nie wynika, aby istniały dodatkowe przesłanki do uwzględnienia wniosku, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę.
Ponadto zauważyć trzeba, że strona może złożyć na podstawie art. 76 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r Nr 69, poz. 415 ze zm.) wniosek o odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty nienależnie pobranego świadczenia, ewentualnie o jego umorzenie w całości lub części, jeżeli dojdzie do egzekucji świadczeń.
Należy wskazać, że zwrot nienależnie pobranego świadczenia (stypendium w okresie odbywania stażu), nie wywołuje skutku nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przedmiotowej sprawie w razie uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Tymczasem jak wskazuje się w orzecznictwie, przesłanki wstrzymania wykonania decyzji odnoszą się do takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, czy też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004r, sygn. akt GZ 138/2004).
Nadto strona nie wykazała, że wykonanie nałożonego obowiązku pozbawi ją i jej rodzinę środków finansowych w takim stopniu, by zagrażało to ich zdrowiu lub życiu względnie pozbawiło możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb.
Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 P.p.s.a. nie wykazano bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
- - ---------------------- 3