Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 marca 2015 r. D.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Skarga nie zawierała podpisu skarżącej.
Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). D.G. została pouczona, że brak powyższy może zostać uzupełniony poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem albo podpisanie skargi w siedzibie Sądu.
Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 maja 2015 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych.
W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., - obok warunków szczególnych wymienionych w tym przepisie – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Natomiast, po myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W przedmiotowej sprawie nie został usunięty brak formalny skargi poprzez jej podpisanie przez skarżącą, pomimo prawidłowego wezwania jej do dokonania tej czynności.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu.
Ponadto dodać należało, że zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast art. 52 § 2 P.p.s.a. określa, ze przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej zaś sprawie, skarżąca wniosła skargę na decyzję organu pierwszej instancji.