Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Zastępcy Dyrektora MOPS w K. z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy przyznania H. K. zasiłku celowego na dofinansowanie do zwrotu kosztów naprawy sandałów w wysokości 10 zł.
Rozstrzygnięcie to zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i zostało skutecznie doręczone do rąk adresata w dniu 2 stycznia 2013 r., co wynika z dowodu doręczenia przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P. p. s. a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 P. p. s. a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 2 P. p. s. a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc 1 lutego 2013 r. (piątek). Tymczasem skarga została złożona osobiście przez H. K. w siedzibie organu w dniu 20 marca 2013 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia. Datą natomiast prawidłowego złożenia skargi jest data jej nadania lub złożenia we właściwym organie.
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 P. p. s. a., jeżeli strona postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z takim zastrzeżeniem, że zgodnie z art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpatrywanej sprawie skarżący z takim wnioskiem nie wystąpił, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P. p. s. a. skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.