Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Wnioskiem z dnia [...] złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie fachowego pełnomocnika. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jedyny jej dochód stanowi renta z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w wysokości 773,73 zł brutto, co nie pozwala na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca zamieszkuje samotnie w lokalu o powierzchni 33,5 m2 i nie posiada żadnych dodatkowych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku. Nadto podała, że wobec trudnej sytuacji finansowej musi korzystać z trzech kredytów bankowych. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy dołączono kopie przekazów pieniężnych dokumentujących koszty utrzymania - czynszu w wysokości 136,49 zł, opłaty za gaz za dwa miesiące w wysokości 73,83 zł, opłaty za energię elektryczną za dwa miesiące w wysokości 71,38 zł oraz opłaty za telefon w wysokości 28,69 zł. Dodatkowo przedłożono kopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych potwierdzającą wysokość uzyskiwanej renty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).
Uznano, że wniosek skarżącej obejmuje swym zakresem ustanowienie radcy prawnego, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, iż przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczeń skarżącej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś jedynym stałym źródłem utrzymania jest dla niej renta wynosząca 671,09 zł netto. Mając tym samym na względzie wysokość uzasadnionych kosztów utrzymania, w tym konieczność spłaty zaciągniętych kredytów, należy uznać, iż nie jest to suma wystarczająca na poczynienie oszczędności wystarczających na sfinansowanie wynagrodzenia fachowego pełnomocnika.
Tym samym nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie radcy prawnego przekracza możliwości płatnicze skarżącej i mogłoby ją narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Analogiczna ocena sytuacji materialnej M. G. uzasadniająca przyznanie jej prawa pomocy znalazła się w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 1 lutego 2011 r. (sygn. akt IV SA/Gl 450/10). Jednocześnie stan majątkowy skarżącej nie uległ od czasu wydania wskazanego orzeczenia zasadniczym zmianom.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.