Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2007 roku Sąd uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niej adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T. D. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik w dniu [...] roku złożył w tutejszym Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie Ppsa - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia pełnomocnikom wyznaczanym przez Sąd dla stron z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 3 cytowanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokackie z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji, stawki minimalne wynoszą 75 % stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi [...] zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zgodnie więc z powołanymi wyżej przepisami jego wynagrodzenie winno wynieść [...] zł (75 % z kwoty [...] zł). Kwotę tę należy jednak powiększyć o podatek od towarów i usług w wysokości 22 %, co łącznie stanowi kwotę [...] zł, oraz o kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W związku z powyższym należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącej z urzędu zgodnie z poczynionymi wyliczeniami.