Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w*przedmiocie odmowy odstąpienia od naliczania opłaty za pobyt dziecka M.P. w pieczy zastępczej za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do 30 września 2016 r.
Zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach, za pośrednictwem tegoż Kolegium w terminie 30 dni od daty jego doręczenia, została doręczona skarżącemu J.W. w dniu 3 lutego 2016 r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych.
W dniu 23 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) J.W. nadał bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo określone jako "odwołanie-zaskarżenie", które wpłynęło do tut. Sądu dnia 24 lutego 2016 r. Pismo nie zawierało oznaczenia organu ani decyzji, wobec czego skarżący został wezwany do sprecyzowania w terminie 7 dni organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania skarżył, a także daty i numeru zaskarżonej decyzji.
Pismem z 18 marca 2016 r., które wypłynęło do tut. Sądu dnia 21 marca 2016*r., J.W. uzupełnił braki formalne.
Wykonując zarządzenie z dnia 22 marca 2016 r. (w sprawie zarejestrowanej pod sygn. IV KO/Gl 24/16), przekazano skargę w dniu 29 marca 2016 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. celem nadania jej dalszego biegu.
Organ przekazał Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu 2 maja 2016 r. (data wpływu do Sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi.
Skarżący, aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego winien zatem złożyć skargę bezpośrednio do organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi w terminie wskazanym w art. 53 § 1 P.p.s.a. (w niniejszej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.).
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 3 lutego 2016 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał z dniem 4 marca 2016 r. (piątek). Skarga wprawdzie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 lutego 2016 r., jednak jej adresatem był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Nie została więc ona wniesiona do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działania skarga dotyczyła, jak tego wymaga art. 54 § 1 P.p.s.a., pomimo, iż organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo poinformował skarżącego o sposobie wniesienia skargi.
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać skargę właściwemu organowi. Wówczas o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1768/11, Lex nr 948934).
Skarga, która wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w*Gliwicach 24 lutego 2016 r., poza tym że została wniesiona bezpośrednio do Sądu, a nie do Sądu za pośrednictwem organu, była obarczona brakami formalnymi. Nie wynikało z niej w szczególności, jaka decyzja jest przedmiotem skargi ani jaki organ ową decyzję wydał. Mankamenty te uniemożliwiały nadanie sprawie dalszego biegu, tj. przesłanie skargi do organu, wobec czego skarżący został wezwany do uzupełnienia braków. Po ich uzupełnieniu Sąd nadał skargę na adres organu właściwego - Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., przy zachowaniu trybu obiegu dokumentów, w możliwie najwcześniejszym terminie, tj. w*dniu 29 marca 2016 r. (wtorek – pierwszy dzień roboczy po Świętach Wielkanocnych), zatem ten dzień należało uznać za dzień prawidłowego wniesienia skargi. Gdyby wniesiona skarga nie była dotknięta wskazanymi brakami formalnymi, jej przesłanie do właściwego organu mogłoby nastąpić wcześniej, z zachowaniem terminu do wniesienia skargi.
Działając na zasadzie art. 6 P.p.s.a. Sąd poucza skarżącego o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i §*3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.