Uzasadnienie
Pismem procesowym datowanym na [...] marca 2011 r. J. Z. wniósł skargę między innymi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. nr [...], z dnia [...] r., uchylającą decyzję z dnia [...] r., nr [...] r., wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B., w przedmiocie zasiłku celowego oraz przekazująca sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Jak wynika z pieczęci umieszczonej na egzemplarzu skargi, została ona złożona przez stronę osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w B., w dniu 3 marca 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie przy tym z art. 53 §1 cytowanej regulacji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Artykuł 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. określa natomiast, że skarga wniesiona po upływie wspomnianego terminu podlega odrzuceniu przez sąd.
W tym miejscu należy podkreślić, że doręczenie J. Z. zaskarżonej decyzji nastąpiło na zasadach określonych w art. 44 §1-4 Kodeksu postępowania administracyjnego, to jest w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Zgodnie z treścią przywołanego unormowania, w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi w sposób przewidziany w art. 42 i 43 tego Kodeksu, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego miejsca, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce
Sygn. akt IV SA/Gl 386/11 pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu.
Z adnotacji zamieszczonych na kopercie nadawczej oraz na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (vide: karty nr 155 i 156 akt administracyjnych) wynika, że skierowana do J. Z. przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję była awizowana w dniu 27 grudnia 2010 r. oraz powtórnie w dniu 4 stycznia 2011 r. i nie została przezeń podjęta.
W świetle zaprezentowanych wyżej uregulowań, skutek doręczenia omawianej decyzji nastąpił więc w dniu 10 stycznia 2011 r. (czternaście dni od daty pierwszego awizowania). Z kolei fakt, iż strona w okresie późniejszym, a mianowicie w dniu 2 lutego 2011 r. osobiście odebrała egzemplarz wspomnianej decyzji (wynika to z treści protokołu stanowiącego kartę nr 177 akt administracyjnych), pozostaje w tym kontekście bez znaczenia i nie ma wpływu na ocenę terminowości wniesienia skargi. Przepisy obowiązującego prawa nie przewidują bowiem możliwości dwóch prawnie skutecznych doręczeń tego samego aktu, a w rezultacie, skoro dokonane w sprawie pierwsze doręczenie było skuteczne z mocy art. 44 K.p.a., to drugie mogło mieć charakter jedynie czysto informacyjny i nie rodziło żadnych skutków w sferze prawnej (podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 30 sierpnia 2005 r., sygn. akt II OSK 606/05 - dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Mając na względzie powyższe należy podnieść, że termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 10 stycznia 2011 r., kiedy kwestionowana przez J. Z. decyzja została mu doręczona w trybie art. 44 K.p.a. Tym samym, rzeczony termin upłynął odpowiednio w dniu 9 lutego 2011 r., czyli 30 dni od omawianej daty.
Trzeba zaznaczyć, że w treści przywołanej decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia.
Wyżej wymieniony złożył jednak swoją skargę dopiero w dniu 3 marca 2011 r., a równocześnie nie wniósł o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy skargę należało uznać za spóźnioną i orzec o jej odrzuceniu, działając na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i §3 p.p.s.a.