Uzasadnienie
Działając z upoważnienia Starosty Powiatu M., Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego ustalenia opłaty rocznej za umieszczenie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o oddalenie skargi z przyczyn merytorycznych i formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarżący, Dyrektor Powiatowego Zarządu Dróg w M. był organem, który wydał decyzję w sprawie jako organ I instancji.
Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ani przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270/ zwanej dalej p.p.s.a.
Zgodnie z brzmieniem art. 28 kpa stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zatem odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego.
Treść przepisu art. 50 p.p.s.a. określając podmiot uprawniony do wniesienia skargi, również wyklucza w tym zakresie prawo organu gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie.
Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika jednoznacznie, iż żaden przepis nie przyznaje organowi administracji publicznej I instancji uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi (vide orzeczenia NSA: postanowienie z 24.01.1997 r. sygn. akt NSA 802/95 /ONSA 1997/4/179/, wyrok z 15.10.1990 r. SA/Wr 990/90 /ONSA 1990/4/7/, uchwała SN z 27.07.1993 r. III AZP 8/93 /OSNP 1994/1/3/ i inne).
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało skargę odrzucić.